Yüzyıllardır farklı kültürler, taşların yalnızca fiziksel değil enerjisel bir boyutu olduğuna inanmış ve onları zaman zaman "temizlemek" ya da "yeniden yüklemek" gerektiğini savunmuştur. Bu gelenekler metafizik bir inanç sistemine dayanır ve bilimsel bir kanıta sahip değildir; ancak ritüelin kendisi, taşla bilinçli bir ilişki kurmanın zarif bir yoludur ve pek çok koleksiyoner bu pratikleri sembolik ve meditasyon odaklı bir deneyim olarak benimser. Taşlarınızı yeniden yüklemek için farklı geleneklerde kullanılan başlıca yöntemler şunlardır. Ay ışığı yükleme, en yaygın ve en az riskli yöntemdir. Dolunay gecesi taşlarınızı temiz bir bezin üzerine ya da doğrudan pencere kenarına koyun; moonlight onları bütün gece ışıltısıyla yıkasın. Bu yöntem neredeyse tüm taşlar için güvenlidir ve sonraki sabah taşlarınızı toplayıp silmeniz yeterlidir. Dolunay simgesel olarak netleştirme ve bırakma enerjisiyle ilişkilendirilir; yani bu yöntem hem fiziksel bir bakım hem de sembolik bir başlangıç ritüeli olarak değerlendirilebilir. Güneş ışığında yükleme ise daha güçlü bir yöntem olarak bilinir, ancak dikkatli olunmalıdır. Sitrin, lal taşı (garnet) ve karneol gibi sıcak tonlu taşlar güneşten iyi faydalanır ve birkaç saat güneşlenme onlar için uygundur. Ne var ki ametist, gül kuvars, akuamarin ve florit gibi renkli taşlar doğrudan güneş altında solabilir; bu taşlar için güneş ışığı sakıncalıdır ve ay ışığı ya da başka yöntemler tercih edilmelidir. Toprakla yükleme, geleneksel şamanik pratiklerde yaygın bir yöntemdir. Taşınızı bir avuç doğal toprağın içine ya da üstüne koyun ve birkaç gün bekletin. Fikir şudur: taş topraktan çıktığına göre, toprağa dönerek yenilenir. Bu yöntemde kullanacağınız toprağın katkısız, kimyasal gübre almamış doğal bir yerden olması önerilir. Taşı gömmek yerine bir kâsenin içindeki toprak üzerine koymak daha pratik ve temiz bir seçenektir. Bu yöntem özellikle obsidyen, lal taşı ve kuvars için önerilir. Tütsü ve duman arındırması, birçok kültürde köklü bir yere sahiptir. Adaçayı (sage), palo santo veya tütsü yakar ve dumanı taşın üzerinden geçirirsiniz. Bu ritüel hem taşın "enerjisini" sıfırladığına inanılır hem de pratikte taşa hoş bir koku ve taze bir his verir. Duman taşa zarar vermez ve tüm taşlar için güvenlidir; hassas ve nadir taşlar için bile risksiz bir arındırma yöntemidir. Ses dalgaları ile yükleme modern uygulamalarda giderek popülerleşen bir yöntemdir. Kristal ses kasesi, Tibet çanı ya da saf bir ses çatalı titreşimi taşın üzerinde çalındığında, sesin fiziksel titreşiminin taşın kristal yapısıyla etkileşime girdiğine inanılır. Ses hem meditasyonu derinleştirir hem de taşla dokunsal olmayan, ama hissedilir bir iletişim kurar. Bu yöntem özellikle değerli ve nadir taşlar için güvenlidir; fiziksel temas gerektirmez. Su ile arındırmada ise çok dikkatli olmak gerekir. Kaya kristali, ametist ve safir gibi sert taşlar kısa süreli soğuk su altında tutulabilir; bu fiziksel bir temizlik için de iyidir. Ancak opal, lapis lazuli, malakit, firuze ve selenyt gibi yumuşak ya da gözenekli taşlar suyla hasar görür, çözünebilir ya da rengini bozabilir. Su yöntemine başvurmadan önce taşınızın adını araştırmanız şiddetle tavsiye edilir. Hangi yöntemi seçerseniz seçin, en önemli şey niyetle yaklaşmaktır. Taşlarınızla kurduğunuz bilinçli ilişki, onları yalnızca dekoratif nesnelerden kişisel anlamı olan objelere dönüştürür. Ritüelin kendisi, taşın içinde bir şeyi değiştirmese bile sizi değiştirebilir; ve bazen bu yeterlidir.